筆
Fude
Sei Shōnagon, Kenkō, Chōmei, Sōseki.
- 290 やまとうたは、人の心を種として、万の言の葉とぞなれりける Poezja japońska ma za nasienie ludzkie serce, z którego wyrastają miriady listków słów.
- 286 春はあけぼの Wiosną — świt.
- 287 家の作りやうは夏をむねとすべし Niech dom będzie pomyślany na lato.
- 288 少しのことにも先達はあらまほしきことなり Nawet w małej rzeczy przewodnik jest pożądany.
- 109 ゆく河の流れは絶えずして、しかももとの水にあらず Rzeka płynie bez ustanku, a przecież to nigdy nie ta sama woda.
- 289 よどみに浮かぶうたかたは、かつ消えかつ結びて、久しくとどまりたるためしなし Piana na stojącej wodzie rozpada się tu, skleja tam, i nigdy nie trwa długo.
- 291 花の色は移りにけりないたづらに我が身世にふるながめせしまに Barwa kwiatów przeminęła, gdy patrzyłam na padające długie deszcze — i na mijające moje życie.
- 292 田子の浦にうち出でて見れば白妙の富士の高嶺に雪は降りつつ Wyszedłszy na zatokę Tago, widzę: na wysokim szczycie Fudżi, biały, wciąż pada śnieg.
- 294 智に働けば角が立つ。情に棹させば流される。意地を通せば窮屈だ。 Za dużo rozumu rani. Za dużo uczucia unosi. Za dużo woli więzi. Doprawdy, świat ludzi jest trudny do zamieszkania.
- 295 雨ニモマケズ 風ニモマケズ Nie ulegając deszczowi, nie ulegając wiatrowi.
- 297 秘すれば花 Utrzymane w tajemnicy staje się kwiatem.
- 300 初心の花を忘るべからず Nie zapominaj kwiatu swoich początków.