KANAE

Życie

95 haseł

  1. 020 Lepsze kluski niż kwiaty.
  2. 021 Dawać złote monety kotu.
  3. 026 Rozlana woda nie wraca na tacę.
  4. 027 Żal nigdy nie wyprzedza czynu.
  5. 028 Pal, który wystaje, zostaje wbity.
  6. 034 Szczęście przychodzi do domów, które się śmieją.
  7. 035 Choroba bierze się z ducha.
  8. 041 Dziecko żaby jest żabą.
  9. 042 Z kani może narodzić się sokół.
  10. 043 Podstawa świecznika pozostaje w cieniu.
  11. 044 Lekarz zaniedbuje własne zdrowie.
  12. 045 Farbiarz nosi białą hakamę.
  13. 048 Nawet kto myśli, że nie ma żadnej, ma siedem manii.
  14. 049 Dziesięć osób, dziesięć kolorów.
  15. 050 Niektóre owady lubią nawet gorzki rdest.
  16. 051 Gdzie mieszkasz, tam staje się stolica.
  17. 053 W podróży towarzysz, w życiu życzliwość.
  18. 059 Nie powiedzieć — oto kwiat.
  19. 061 Strój zdobi nawet stajennego.
  20. 062 Ludzie nie są tym, na co wyglądają.
  21. 064 Wczesne wstawanie warte jest trzy grosze zysku.
  22. 069 Jeden kamień, dwa ptaki.
  23. 070 Każdego dnia jeden dobry uczynek.
  24. 072 Ciastko ryżowe spadłe z półki.
  25. 073 Łódź akurat w chwili przeprawy.
  26. 075 Sto szkód, żadnego pożytku.
  27. 084 Po wygodzie przychodzi trud, po trudzie przychodzi wygoda.
  28. 086 Co zdarzy się dwa razy, zdarzy się i trzeci.
  29. 097 Za krótkie na pas, za długie na tasiemkę.
  30. 098 Złowić dorodną rybę na krewetkę.
  31. 100 Kupować tanio to tracić pieniądze.
  32. 103 Pod wierzbą nie zawsze siedzi piskorz.
  33. 105 Gdy wieje wiatr, bednarz się bogaci.
  34. 111 Czy kwiaty ogląda się tylko w pełnym rozkwicie, a księżyc tylko bez chmur?
  35. 112 O cal przed nami — ciemność.
  36. 115 Kwiaty sąsiada są czerwieńsze.
  37. 116 Wiedzieć, co wystarcza.
  38. 117 Na stojąco pół maty, na leżąco cała mata.
  39. 118 Brzuch pełny w ośmiu dziesiątych nie potrzebuje lekarza.
  40. 119 Za dużo jest jak za mało.
  41. 127 Wielkie mieści małe.
  42. 128 Skarb, któremu pozwala się gnić.
  43. 129 Niezdarny, lecz rozmiłowany.
  44. 135 Orać w słońce, czytać w deszcz.
  45. 140 Szczera prostota, spokojna siła.
  46. 142 Schować głowę, zostawiając widoczny zadek.
  47. 143 Zakrapiać oczy z piętra.
  48. 144 Woda na rozpalony kamień.
  49. 145 Pszczoła na zapłakanej twarzy.
  50. 146 Po szerokim świecie nie chodzą demony.
  51. 154 Trud jest nasieniem radości.
  52. 156 Są góry, są doliny.
  53. 158 Rdza rodzi się z samej klingi.
  54. 166 „Złap mi księżyc!” płacze dziecko.
  55. 170 Gdy minie gardło, zapomina się o oparzeniu.
  56. 171 Nie ma dymu bez ognia.
  57. 172 Źle zdobyte pieniądze się nie trzymają.
  58. 173 Uczciwość jest skarbem całego życia.
  59. 174 Kłamstwo jest początkiem kradzieży.
  60. 176 Lepsze pięćdziesiąt dziś niż sto jutro.
  61. 195 Nawet pies na spacerze coś napotka.
  62. 200 Życie człowieka to długa droga przebyta z brzemieniem; nie ma po co się spieszyć.
  63. 210 Chory w podróży — moje sny wciąż biegają po zeschłym pustkowiu.
  64. 219 Ta droga — nikt inny nią nie idzie. Jesienny wieczór.
  65. 220 Śnieg stopniał — wioska pełna dzieci.
  66. 221 Szczęście całkiem przeciętne, ot co — mój własny nowy rok.
  67. 222 Chodź się ze mną pobawić, wróbelku bez rodziców.
  68. 224 Jak smakowicie wygląda padający śnieg — puszysty, mięciutki.
  69. 226 Co za radość przejść letnią rzekę, sandały w dłoni!
  70. 229 Na wielkim dzwonie przysiadł i śpi motyl.
  71. 230 Raz po raz pytam: śnieg, jak wysoki już jest?
  72. 231 Grzebienie kogucie — musi ich być czternaście, piętnaście.
  73. 244 Podejrzliwość zaludnia mrok upiorami.
  74. 245 Zgubiony w pięciu milach mgły.
  75. 250 Trzy rano, cztery wieczorem.
  76. 255 Chwalić własne miso.
  77. 256 Pożyczyłoby się nawet łapy kota.
  78. 257 Księżyc i błotny żółw.
  79. 258 Za cały zysk z trudu — zmęczenie.
  80. 262 Kwiat na wysokim szczycie.
  81. 263 Kwiatem jest to, czego się nie widziało.
  82. 265 Gdzie przechodzi bezprawie, tam rozum się cofa.
  83. 266 Z płaczącym dzieckiem i miejscowym panem nikt nie wygra.
  84. 267 W tym, co zostaje, jest szczęście.
  85. 268 Pusty brzuch nie prowadzi wojny.
  86. 269 Chciałoby się zerwać kwiat, ale gałąź wysoko.
  87. 271 Imię odsłania rzecz.
  88. 273 Świat wydaje się rozległy, a jest mały.
  89. 275 Daj się owinąć temu, co dłuższe od ciebie.
  90. 290 Poezja japońska ma za nasienie ludzkie serce, z którego wyrastają miriady listków słów.
  91. 291 Barwa kwiatów przeminęła, gdy patrzyłam na padające długie deszcze — i na mijające moje życie.
  92. 294 Za dużo rozumu rani. Za dużo uczucia unosi. Za dużo woli więzi. Doprawdy, świat ludzi jest trudny do zamieszkania.
  93. 296 Dom, który nie przecieka, posiłki, które sycą głód: to wystarcza.
  94. 301 Ja znam tylko to, co wystarcza.
  95. 304 Kwitnij tam, gdzie cię zasiano.